Het tasje.

Er bestaat niet iets als “het tasje”. Ik heb er zoveel, zoveel verschillende kleurtjes en formaten, maar wel allemaal in stof, met een rits. Toen ik dit tasje tegenkwam op Etsy, kreeg ik spontaan een grote glimlach. Zalig vind ik zo’n spulletjes en ik moet ze ook altijd hebben. Onze metertasjes gaan elke dag wel […]

Lees meer "Het tasje."

Ik wil de grootste hebben..

We staan er niet vaak bij stil, maar elke keer wanneer iemand zegt: die insulinepomp is toch wel groot, dan moet ik glimlachen en zie ik meteen de foto voor ogen van de man met de eerste draagbare insulinepomp. Op zijn rug, nota bene! Ik hoor wel vaker van mijn D-vrienden, dat de grootte van […]

Lees meer "Ik wil de grootste hebben.."

Het eeuwige gevecht.

Met afschuw kijk ik naar de cijfers die op het kleine venstertje verschijnen. Ik slik, stap af en begin opnieuw. Ik ga naar het toilet en probeer het nog eens. Het getal is niet veranderd. Tranen prikken in mijn ogen. Ik wil dit niet. Ik wist dat het zou gebeuren, maar toch wil ik het […]

Lees meer "Het eeuwige gevecht."

Hou het proper.

Bij het stellen van de diagnose, krijg je uitleg over wat diabetes is. Je krijgt ook een glucosemeter, een prikpen, naaldjes en strips. Er wordt gehamerd op het belang van het wassen en drogen van de handen voor het aanprikken van de vinger (zijkant van de vinger, niet de toppen, ik beken schuld). Je hoort […]

Lees meer "Hou het proper."

De touwtjes in handen.

We kennen onderhand allemaal de symptomen van diabetes, das duidelijk. Niet moeilijk ook, als je het zelf ondervonden hebt. Er lopen bijzonder veel zaken gelijk, als ik mijn eigen symptomen van destijds vergelijk met die van dia-collegaatjes. Ik merk echter, dat we niet enkel de honger en dorst, de frequente toiletbezoeken, het snelle afvallen zonder […]

Lees meer "De touwtjes in handen."

Moest ik.. dan..

Diabetes is een voltijdse baan, zonder vakantie, zonder vrije weekends, zonder eindejaarspremie, zonder kans op promotie of ontslag. Er kruipt verdomd veel energie in, energie die we meestal niet hebben of liever zouden besteden aan leukere zaken. Elke dag opnieuw zoveel beslissingen maken op verschillende vlakken: hoeveel insuline, wanneer zal ik die insuline toedienen, wat […]

Lees meer "Moest ik.. dan.."

Te vroeg..

Diacollegaatjes schieten helemaal in de stress wanneer ze horen dat ik tot 45 min op voorhand mijn insuline toedien. Dat kan ik goed begrijpen, want er loert al snel een hypo om de hoek als je niet het een en ander in acht houdt. Het vroegtijdig bolussen ben ik beginnen doen na mijn opstart met […]

Lees meer "Te vroeg.."

Pomp of geen pomp.

Ik had ongeveer 3 jaar diabetes, toen mijn endocrinoloog mij voorstelde om op een insulinepomp over te stappen. Ik wist helemaal niet waar ze het over had. Doordat ik ook niemand anders kende met Type 1 diabetes, laat staan iemand met een insulinepomp, wist ik niet goed wat ik er van moest denken. Het zou […]

Lees meer "Pomp of geen pomp."

Insuline of water?

Ik weet niet meer wanneer ik juist begonnen ben met het toedienen van Apidra. Daarvoor had ik alle andere snelwerkende en ultrasnelwerkende insulines al geprobeerd. Na een tijdje krijg je wel eens de indruk dat de insuline niet zoveel meer doet. Op sommige dagen krijg je zelfs het gevoel dat je water inspuit in plaats […]

Lees meer "Insuline of water?"

Kilodraden.

Ik ben Cathy. Ik ben 44 jaar en ik ben verslaafd aan koolhydraten. Nèh, ik heb het gezegd. Je noemt het en ik ben er gek op: brood, ontbijtgranen, granen, (zelfgemaakte) pasta, rijst, gebak, koekjes, fruit, yoghurt, peulvruchten, chips, .. Ik lust het allemaal. Laat dit nu net een “dik” probleem zijn als je diabetes […]

Lees meer "Kilodraden."