Chill time.

We hebben een drukke tijd achter de rug. Ik ben in februari met een nieuwe baan begonnen, waar ik al mijn energie en enthousiasme in kwijt kan. Mijn man heeft het superdruk in het luchtverkeer, ook al legt covid-19 het vliegverkeer lam. Tijd om een beetje ontspanning te vinden en de tijd even stil te laten staan.

Bij ontspanning denk ik aan: wellness, verwennerij, zalig niets doen en herbronnen. Ik schuim het internet af naar een geschikt resort en al snel vind ik mijn gading. Er wordt opvang geregeld voor onze huisdieren en we kijken samen uit naar een zalig weekendje weg. Ik heb er echt zin in. De koffers worden gepakt en ik heb voldoende materiaal mee om mijn diabetes te regelen tijdens onze tijd weg.

We worden hartelijk verwelkomd in het resort. Het is toch zeker al 2 jaar geleden dat we nog eens een wellness-weekendje gehad hebben. In het reglement van het resort staat, dat smartphones niet toegelaten worden binnen de faciliteiten. Lijkt me ook behoorlijk normaal, gezien de camera’s op de smartphones ongewenste beelden zouden kunnen verspreiden op het wijde web. Ik neem me dan ook voor om er eens compleet voor te gaan en weer even over te stappen op de gewone teststrips, zonder gebruik van mijn alom vertrouwde Dexcom (voor alle zekerheid verwijder ik hem niet). Mijn glucosemeter geef ik samen met enkele mini-blikjes cola af, aan de verantwoordelijke binnen het resort. Met een terugblik op een vorig wellnessweekend, neem ik me voor om deze keer niet zomaar het zwembad in te springen zonder mijn insulinepomp af te koppelen en we besluiten om de pomp helemaal af te koppelen en om de zoveel tijd even te gaan aankoppelen en bij te bolussen waar nodig.

Ik voel me een beetje verloren, zo zonder mijn technologie. Hoewel ik allang niet meer voel dat ik een insulinepomp en sensor draag, mis ik het nu al… Ik heb geen idee wat mijn bloedsuikerwaarde doet en weet dat ik niet zo onbezorgd meer kan genieten nu: ik moet alert zijn en weer voor mezelf gaan denken. Dit moet anders… dit is niet loslaten voor mij, dit is niet ontspannend. Ik krijg advies van een T1-collegaatje en besluit om een praatje te gaan doen met de leidinggevende van dit prachtige resort. We bespreken ook de mogelijkheid tot gebruik van een “sauna proof” sticker (bedankt voor de tip, T1-collegaatje) over de camera van de smartphone, zodat ook mensen met diabetes zorgenvrij kunnen genieten van de wellness.

Na een goed gesprek, krijg ik de toelating om mijn 2e smartphone, die ik enkel gebruik om mijn diabetes te regelen, mee te nemen binnen het resort. Uiteraard mits discreet gebruik. Meteen voel ik me weer veilig. Ik sluit mijn insulinepomp ook weer aan en zonder enige zorg kunnen we ten volle genieten van al het moois dat ons te wachten staat: de rust doet deugd en we halen broodnodige slaap in. Er wordt gezwommen, gebroebeld in de jacuzzi – we zweten ons te pletter in de sauna en vermijden de ijskoude dompeltonnen en natuurlijke zwemvijvers. De meeste alarmen op mijn Dexcom zet ik uit en de vibreertoon op mijn smartphone in mijn badjas, is voldoende om de alarmen die opstaan, door te geven. We doen onze ogen dicht en genieten van de stilte, de zon, het zacht kletterende water. Dit is genieten, zonder zorgen. Dit hadden we heel erg nodig.

Zoete groet,

Cathy

2 gedachtes over “Chill time.

  1. Cathy dankjewel voor jou, ja toch spannend verhaal. ja opnieuw zal je lotgenoten inspireren en hen de moed geven om dit ook uit te proberen. Eens zalig genieten, luieren, jou overgeven aan rust, ontspanning, natuur kan wonderen doen. Nu nagenieten van jullie zalig weekend!

    Like

  2. Cathy, ik heb altijd veel bewondering voor jou vlot schrijven in verband met jou type 1 en dat jou zo spontaan kan vertellen wat jou bezig houd en hoe jou gezondheid een groot inpak heeft op jou dagelijks leven. Ik heb nog zoveel te leren, om dan zoals jou te kunnen vertellen hoe mijn persoonlijke ervaringen zijn met mijn diabeet zijn. Zalig genieten kan deugd doen en is immers ook nodig, maar nu toch wel moeilijk in deze coronatijd. Ook mijn week aan zee is geannuleerd wegens de corona en het zal wellicht niets worden dit jaar, wat ik toch echt spijtig vind. Toch probeer ik moedig te blijven met de kleine dingen van elke dag, waar ik telkens mijn vreugde in vind als ik zomaar voor iemand iets kon doen. Cathy geniet verder van jou zalig weekend en wees er blij en gelukkig om, dat jou man zo oprecht met jou mee leef met jou diabeet en zeg proficiat daarvoor.
    Nog een vriendelijke en genegen groet van jou diabeet vriendin, die altijd oprecht blij is van zulke woorden van jou te ontvangen. Nog een zoete groet van Nicole

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.