Het oude vertrouwde.

Ik moet er nog een paar liggen hebben, van die insulinepennen van toen ik net mijn diagnose kreeg. Er is een blauwe en een grijze. Ze voelen glad aan en ik kan me de geur zo voor de geest halen: insuline heeft een specifieke reuk die je er zo kan uithalen. Ik weet nog hoe […]

Lees meer "Het oude vertrouwde."

Het “ik”-hoofdstuk.

De druppels condenseren op de buitenkant van mijn glas ijskoude Chardonnay. Ik heb er een lange werkdag op zitten in het Boudewijnpark. In mijn werk als Persoonlijk Assistente, zet ik me 200% in voor de kindjes waar ik voor zorg. Hen begeleiden in hun groei naar zelfstandigheid, het bouwen aan zelfvertrouwen en hen vooral heel […]

Lees meer "Het “ik”-hoofdstuk."

Hier en nu.

Mijn neefje is op bezoek, met zijn gezin. Twee kleine schattige meisjes van 4 en 2 zorgen voor de nodige ambiance en lol. Ze brengen me aan het lachen en die kleine knuistjes die mijn hand zoeken in de keuken, doen me plezier. Ik geniet van het moment, dit moment van geluk, gegeven door twee […]

Lees meer "Hier en nu."

Door de ogen van..

Je lichaam schudt en er komt schuim op je mond. Ik neem meteen de telefoon en bel de hulpdiensten. Ondertussen ren ik naar beneden om de glucagon te halen. Onze dochter staat in de deuropening van onze kamer. Ze weent en is in paniek. Ik moet je vasthouden, zodat ik de glucagon kan toedienen. De […]

Lees meer "Door de ogen van.."

#dxlisbon2019

De hashtag voor de 5e DX (Diabetes Exchange) van Abbott wordt gretig gebruikt op social media. Een goed gevuld programma, 38 diabetesbloggers uit 15 verschillende landen, een fijn weerzien met bekenden en leuke ontmoetingen met nieuwe mensen. Diabetes is universeel. Elk op zijn eigen manier, met zijn eigen mogelijkheden, maar toch met dezelfde aandoening. Op […]

Lees meer "#dxlisbon2019"

Het leven is mooi.

We staan er misschien niet altijd bij stil en het hebben van een chronische ziekte is geen feestje: het leven is mooi. Ik kan zo genieten van kleine dingen, mooie herinneringen, een lekker ruikende man die je passeert op het voetpad. Waar word jij blij van? voor mijn gezin zorgen koken: maakt niet uit op […]

Lees meer "Het leven is mooi."

Geduld.

Ik verschoon onze jongste dochter. Vanuit de woonkamer roept onze 2-jarige peuter dat ze me nodig heeft. Ik vraag haar om een beetje geduld te hebben. Ze moppert en geeft niet op. Geduld, meisje, geduld, ik kom zo! Verleden week vierde ik mijn 17e diabetesverjaardag – diaversary zoals dat zo mooi heet in het Engels. […]

Lees meer "Geduld."

Ik mis..

Wanneer je de diagnose krijgt van een chronische aandoening, weet je niet meteen wat dat inhoudt of wat er allemaal op je pad zal komen. De diagnose kan behoorlijk heftig zijn en er komt zoveel informatie op je af, dat je het even niet kan plaatsen. Eens je wat verder in het diabetesverhaal zit, spoken […]

Lees meer "Ik mis.."

Ik ben bang.

Ik kan de slaap niet vatten. Het zweet parelt op mijn voorhoofd. Ik ben bang. Bang voor nachtelijke hypo’s. Bang dat ik niet meer wakker word. Bang dat ik ’s nachts veel te veel zal doorstijgen en ik in de ochtend opsta met keiveel dorst en torenhoge waarden. Bang dat mijn HbA1c me nog maar […]

Lees meer "Ik ben bang."

Mag het een beetje minder?

Toen ik de blog over de diabetes burnout van Ronnie las, moest ik even gaan zitten. Wat een verhaal. Daar word je toch wel stil van. Maar o zo herkenbaar. Ik zeg wel vaker, dat perfectionisme een symptoom van T1 diabetes is. We moeten ook zoveel en liefst dan ook nog zo goed mogelijk. Je […]

Lees meer "Mag het een beetje minder?"