Let it go, let it go!

Je kent hem vast, die meezinger uit de Disney animatiefilm Frozen. Ik blijf hem steengoed vinden en denk aan dit lied wanneer ik nog maar eens moet leren loslaten. Heel toepasselijk vandaag: Frozen, zoals in “Frozen Shoulder”. Een gekend probleem bij mensen met diabetes en jammer genoeg ook een vaak terugkerend probleem.

Op 14 april kreeg ik een schouderoperatie, waarbij een deeltje van mijn sleutelbeen verwijderd werd, samen met de meniscus en het slijmbeursvlies.
Het herstel verloopt moeizaam. Veel pijn, veel ongemak en weinig kunnen doen, maar dat is ook wat ik verwacht had van een schouderoperatie. Pijnstilling geeft nauwelijks verlichting en helpt me niet vooruit. De vermoeidheid slaat toe, omdat slapen niet zo goed lukt. De sessies 3x per week bij de kinesitherapeut zijn pijnlijk en verlopen moeizaam. Ik ga terug bij de chirurg op gesprek en laat hem weten dat ik naast de zere schouder nu ook last heb in mijn elleboog en onderarm, met steken naar mijn pols toe. Mijn mobiliteit vermindert elke dag en ik word er echt chagrijnig van. Ik moet geduld hebben en ik krijg weer andere pijnmedicatie voorgeschreven…

Mijn geduld raakt op. Ik krijg de tip een afspraak te maken bij een professor, gespecialiseerd in schouders. Ik kan er al heel snel terecht en er wordt met ernst geluisterd naar mijn klachten. Er worden onmiddellijk foto’s gemaakt op radiologie en het verdict is niet zo goed. De sleutelbeenoperatie is goed uitgevoerd, maar er is niet gekeken naar de frozen shoulder, die er al een hele tijd zit. De pezen zijn volledig verkleefd en moeten nu losgemaakt worden. Krachtmetingen tonen aan dat ik met mijn linkerarm amper 600 gram opgetild krijg. Er wordt meteen een afspraak gemaakt. Het zal tijd vergen en ik moet helemaal opnieuw beginnen. Ik heb niet het gevoel dat ik een andere keuze heb. Verder doen met de kine zoals het nu gaat, kan leiden tot botbreuken. Geen kine meer volgen is ook geen optie, want dan wordt de schouder alleen maar stijver.

klaar operatieIk moet even mijn hoofd leegmaken en de boel de boel laten. Het is nu zaak, me te richten op deze operatie en het bijhorende herstel.
Ik heb een rustige nacht achter de rug. Mijn pomp staat al een tijdje op 0% en ik heb ondertussen 1 dextro achter de kiezen. Om 10u30 ben ik aan de beurt.
Misschien wordt het tijd Frozen nog eens opnieuw te bekijken…

Zoete groet,

Cathy

Advertenties

3 gedachtes over “Let it go, let it go!

  1. Als het goed is ben je nu onder narcose of al weer een beetje aan het bijkomen.
    Deze keer moet het goed zijn.
    Ik denk aan je en mijn kaarsje brand
    Op een volledig herstel!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s