Aan het werk met Type 1 diabetes

Toen ik via het medisch onderzoek op het werk, te weten kwam dat er veel te veel suiker in mijn urine zat, ging de bal aan het rollen. Net op het moment, dat mijn proefcontract zou overgaan in een vast contract en ik alvast mijn 2e job had opgezegd, kreeg ik de diagnose T1 diabetes. Mijn wereld stortte toch wel een beetje in en toen ik na mijn ziekenhuisopname weer aan het werk wou, kreeg ik te horen dat mijn contract niet zou verlengd worden. Verdriet, teleurstelling, boosheid, onrechtvaardigheid, … allemaal gevoelens die in me opkwamen op dat moment. Waarom zou ik mijn werk als begeleidster in de buitenschoolse kinderopvang, niet meer kunnen uitvoeren met T1? Ik besloot om niet bij de pakken te blijven zitten en volgde het advies om me om te scholen, daar ik de tip kreeg dat dit soort werk niet meer in mijn mogelijkheden lag (onzin natuurlijk, maar daar kwam ik later pas achter).

Na een opleiding tot bediende, heb ik enkele jaren bureauwerk gedaan, maar ik miste iets. Ik wou iets anders, geen 9-5 job. Solliciteren lukte eigenlijk vrij vlot en ook al zijn we niet verplicht te vermelden dat we T1 diabetes hebben, ik doe het toch. Ik wil graag met een schone lei beginnen aan een nieuwe baan en de diabetes is deel van wie ik ben en heeft me voor een stuk toch ook gevormd. Ik draag meer verantwoordelijkheid, krijg vaker een medische check-up, zorg goed voor mezelf, heb extra empathisch vermogen gekregen, ben stipt en blijf enkel thuis van het werk als het echt niet anders kan. De diabetes is hierdoor eigenlijk geen belemmering maar een troef geworden en het heeft me ook nog niet tegengehouden in het vinden van een job.

Er zijn werkgelegenheden waar je als persoon met insulineafhankelijke diabetes, nauwelijks of geen kans op maakt. Ik denk nu maar aan werken in het leger, bij de politie, brandweer of luchtvaart. Het lijkt me heel sneu als je diabetes de reden is waarom je een droom moet laten varen. Laat het je leven echter niet bepalen en zoek nieuwe dromen, dromen die jou ook gelukkig kunnen maken en waarin je net als iemand zonder diabetes, een volwaardig leven kan leiden.

Voor mezelf heb ik over de jaren aanvaard, dat er bepaalde factoren zijn die mijn diabetes op werkvlak sterk beïnvloeden: stress, reisafstand, jobinhoud. Daarom leek het me wel een goed idee, om op zoek te gaan naar werk dat beter bij me past. Ik hou van flexibel werk, daar word ik blij van. Ik hou van mensen en sociaal contact. Als Persoonlijk Assistent voor mensen met een beperking, krijg ik de kans om te doen waar ik goed in ben. In juni ben ik gestart bij een nieuwe werkgever en mijn bloedsuikers gedragen zich op het werk. Ik krijg de tijd om iets te eten of te drinken wanneer dat nodig is en de woonwerkafstand is maar 15 min rijden. Dat ik deeltijds werk, is een bewuste keuze, zodat ik nog tijd overhoud voor andere zaken die ik graag doe. Want ook dat is belangrijk om de spirit hoog te houden: tijd voor jezelf en tijd om tot rust te komen.

Doe wat je graag doet, zodat je je goed voelt op je werk. Je bloedsuiker zal er wel bij varen.

Zoete groet,

Cathy

Deze blog werd gepubliceerd in Diabetesinfo van de Diabetesliga, editie sept/okt 2018.

Advertenties

4 gedachtes over “Aan het werk met Type 1 diabetes

  1. Hieromtrent heb ik een vraag aan alle jonge mama’s. Ik heb van mijn 12 jaar diabetes type 1. Altijd last van schommelingen gehad maar als puber trok ik er mij weinig van aan en had ik ook weinig last van de symptomen. Ondertussen mama van 2 kindjes en nog altijd veel schommelingen en veel meer last van de symptomen. Dan heb ik op een gegeven moment, na een serieuze hypo waarbij ik mijn zoontje en mezelf in gevaar heb gebracht, moeten beslissen om halftijds te gaan werken. Was voor mij een moeilijke, emotionele en financiële beslissing. Moeilijke in die zin dat je beseft dat je je gezin niet mee kan onderhouden. Ook omdat er voor ons geen financiële ondersteuningen is. Zijn er nog vrouwen die zich in herkenbare situatie bevinden?

    Like

    1. Dag Lieve

      bedankt voor je spontane reactie. Ik ben zelf geen “jonge” mama meer (dochters zijn 23 en 21), maar ik begrijp je verhaal. Heb je met je huisarts/vakbond al eens besproken om een aanvraag in te dienen bij de RVA, dat je niet meer voltijds kan werken omwille van je medische geschiedenis? Als je dan overgaat van voltijds naar deeltijds werk, is het mogelijk dat er financieel bijgepast wordt en jij niet meer wordt opgeroepen om voltijds te werken. Succes!

      Zoete groet,

      Cathy

      Like

      1. Bij de RVA zelf heb ik nog niet gehoord. Wel bij de ziekenkas en zij vertellen mij alleen dat ik dan eerst terug voltijds moet gaan werken, dan mij laten thuis schrijven en dan door de arbeidsgeneesheer een advies laten schrijven om verplicht halftijds te werken.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.