Knoeiboel..

Mijn diabetes is nooit een makkelijke rit geweest. Al van in het begin kende ik de dagelijkse schommelingen. Hypo’s en hypers wisselen elkaar af. Ik reageer heel anders op de verschillende soorten koolhydraten (brood blijft een ramp en ik eet zoooooooo graag brood) en elke dag kan helemaal anders zijn. Flatlines zijn uitzonderlijk. Zo uitzonderlijk, dat als ik eens een flatline heb, er onmiddellijk een foto moet van gemaakt worden.

LAAGWe zijn net terug van een heel erg deugddoende vakantie in Florida. Florida is voor mij rust, genieten, zon, quality time en meer beweging. Tijdens onze vakanties in Florida, heb ik normaal veel minder insuline nodig, op voorwaarde dat ik zoveel mogelijk zelf kook en net zoals thuis, vertrek van verse producten. Deze keer is dat echter niet gelukt. Mijn basale insulinebehoefte was deze keer zo goed als het dubbele van wat ik normaal gebruik. En nog had ik hoge waarden. Heel onzeker word ik daar van. Die schommelingen zijn ook gewoon niet fijn en als ik zoveel schommelingen gehad heb, wil ik alleen maar slapen en ben ik geen fijn gezelschap. Op reis wil je zoveel doen en als je dan om 20u noodgedwongen je bed in moet… Dat vind ik gewoon heel erg vervelend en dan komt dat schuldgevoel weer op de proppen.

333We zijn weer thuis. Heb er de laatste dagen al heel wat hypers en hypo’s op zitten en dan ben ik weer zo dankbaar voor CGM. De nachtelijke lage waarden voel ik totaal niet aankomen. Schommelingen maken je gewoon ook doodmoe en dan slaap ik zo diep, dat ik totaal niet meer op mijn hoede ben voor lage waarden. Stilletjesaan bouw ik dat hogere basaal weer af naar mijn gewone basaal patroon. En dan besef ik maar weer eens, hoeveel tijd we eigenlijk in onze diabetes moeten steken, elke dag opnieuw. De boodschappen blijven in de koffer zitten, want de insuline in mijn pomp moet hervuld worden. Op voorhand bolussen en dan toch nog te hoog uitkomen nadien, terwijl je zelfs minder gegeten hebt dan voorzien. Soms heb je gewoon even genoeg van die vervelende chronische ziekte.

Ik weet dat ik het weer wat tijd moet geven. Dat ik nog een paar dagen compleet ontregeld zal zijn. Blijven ademen en rustig blijven en dan komt het wel weer goed. Maar er zijn zo van die momenten, waarop ik de diabetes een keiharde trap in de rug wil geven. Blijven lachen zeker? Zolang ik mijn glimlach behoud..

Zoete groet,

Cathy

Op zoek naar lotgenoten? Wil je met ons meepraten of meelezen?

Vind Aan Tafel met Type 1 diabetes ook op Facebook.

 

Advertenties

6 gedachtes over “Knoeiboel..

  1. Pfff Cathy, dat is niet niks als ik dat allemaal lees.
    Om het met een metafoor te zeggen: het is als een niet welgekomen gast die je telkens vriendelijk moet bejegenen en in de watten leggen zoniet maakt ie het je nog behoorlijk lastiger. Je zou voor minder de deur dichtgooien maar dat mag niet, dat kan niet. Je moet alert en attent blijven en hem op zijn wenken bedienen.
    Ach, ik weet dat is maar een schrale troost maar weet dat ik je colums heel graag lees en ik hoop dat je je na het schrijven ook wat opgelucht voelt.
    Lieve

    Like

    1. Dag Lieve

      diabetes wordt nog zo vaak onderschat. “Het is maar een beetje suiker”… uiterlijk is het niet aan ons te zien (zolang we geen complicaties hebben), maar de schommelingen en de steeds wisselende waarden hakken er wel op in. Er zijn zoveel factoren om rekening mee te houden.
      Blij dat je graag meeleest en ik ben dan weer opgezet met jouw fijne reacties!

      Zoete groet,
      Cathy

      Like

  2. hoi Cathy,
    Zó herkenbaar. Ben net terug van een weekend Maastricht, maar wat was het weer een geschommel met de bloedwaardes. Bij mij lijkt het ook allemaal andersomte werken. Van shoppen stijgt mijn suiker tot en met, terwijl als ik de hond uitlaat er weinig tot niks van merk. Vannacht weer om het uur moeten meten omdat ik maar laag bleef. En zo tobben we maar weer aan. Wel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die daar last van heeft.
    grtjs, Wil

    Like

    1. Dag lieve Wil

      Maastricht is superleuk! Altijd fijn om er eens tussenuit te zijn. Maar wat was die diabetes ook voor jou weer een stoorzender. Bahbah! Gelukkig laat je het niet om toch op weekend te gaan.
      Ik duim voor je, dat je nachten weer snel wat rustiger worden.

      Zoete groet,
      Cathy

      Like

  3. Dag

    Fietsen langs canal du midi,
    middag’s lekker gaan eten
    maar alles is dicht
    volgend dorp dan maar
    volgend
    na twee uur verder
    eindelijk een winkel open
    gered, de zon komt door de wolken
    geniet op het dorpsplein
    en lees de opschrift van het stadhuis
    vrijheid gelijkheid broederschap
    een wonder

    voor iedereen
    wens ik
    mooie vakantiemomenten

    Erwin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s