Vrieskou in de hitte van Griekenland.

Ik heb nog niet zo heel lang diabetes. Mijn insulinepennen vertonen hier en daar wel al wat gebruikssporen, doordat ik ze overal mee naartoe sleur. Zo ook op reis. De koffers zijn klaar en mijn tas met diabetesspullen gaat mee met de handbagage in het vliegtuig. Ik heb alles gedubbelcheckt en heb voldoende voorraad bij me voor de hele vakantie en langer. Je weet namelijk nooit wat er gebeurt en of je misschien wat langer dan voorzien moet blijven of dat je onverwachts veel meer koolhydraten eet dan thuis: naaldjes, snelwerkende insuline, langwerkende insuline, voldoende teststrips, glucosemeter, ketonenmeter en zelfs een reservepen en extra voorschriften voor insuline. Het belooft heerlijk warm te worden en daar hou ik absoluut van. Lekker zonnen en genieten met het gezin van de natuur en het mooie weer.

Eenmaal in het hotel aangekomen, krijgen we onze eigen bungalow aangewezen. Het is er ruim en koel en de kinderen kiezen al snel hun eigen bed uit. In de keuken staat een kleine koelkast en ik leg er meteen mijn hele voorraad insuline in. De friopack heb ik even niet meer nodig nu. We genieten van onze eerste dag Griekenland en ’s avonds wil ik alvast een nieuw insulinepatroon uit de koelkast halen voor de volgende dag. Ik ben met verstomming geslagen… De ijskast is niet koud, nee, de ijskast is compleet bevroren! Hoe kan dat nu?? Ik neem mijn hele voorraad insuline uit de ijskast en dit is het enige waar ik dus geen rekening mee gehouden heb: alle insuline die ik bij heb, is bevroren. Bevroren als in: niet meer bruikbaar. Geen paniek! Ik heb toch nieuwe voorschriften bij? Even bij de apotheek langs om alles te vervangen en we kunnen weer voort.

De apothekeres moet me teleurstellen. De insuline die ik gebruik, hebben ze niet op dit eiland. Het is vrijdagmorgen. Ze kan de insuline wel voor me bestellen en garandeert me dat ze maandag, ten laatste dinsdag voorradig zal zijn. Ik zet grote ogen op en maak de apothekeres duidelijk dat ik Type 1 diabetes heb. Dat ik volledig insulineafhankelijk ben en dat insuline voor mij levensnoodzakelijk en onmisbaar is. Ze begrijpt de ernst van de situatie en belt haar collega-apothekers op naburige eilandjes op. Ook zij hebben niet de insuline die ik nodig heb. Maar ze kunnen me wel Flexpennen leveren met een andere snelwerkende insuline. Ik heb nog nooit Flexpennen gebruikt en ik weet niet hoe mijn lichaam zal reageren op andere insuline, maar het lijkt me de beste en enige optie. Ik kan nog even verder met de langwerkende insuline en die wordt besteld voor de komende week.

Nog 14 dagen en dan kunnen we genieten van de zon in Florida. We kijken er naar uit. We zijn al enkele (diabetes)jaren verder en in die jaren heb ik al veel bijgeleerd over reizen en vooral reizen met diabetes. Je moet overal op voorbereid zijn. In Amerika zijn airconditioning en grote koelkasten onmisbaar. Waar we verblijven, is een grote Amerikaanse dubbele koelkast en die is koud, veel kouder dan onze eigen koelkast. Dat weet mijn MedAngel me te vertellen. Verleden jaar al, heb ik de temperatuur van de koelkast grondig moeten bijstellen. We kennen nu allemaal de prijzen van insuline in de US en ik wil mijn voorraad dan ook niet laten verpesten. Dat in Florida de zon heel heftig kan zijn, weten we ook allemaal. Weet je ook hoe snel zo’n kleine flacon insuline opwarmt in de zon? Ik wist het niet, maar ik kan je verzekeren: het gaat heel snel. Er gaat dus ook een MedAngel sensor in het tasje van mijn glucosemeter. Better be safe than sorry!

Ik kijk uit naar jullie ervaringen rond temperatuur en insuline. PB me!

Zoete groet,

Cathy

Praat met ons mee, op de Facebookgroep van Aan Tafel met Type 1 diabetes.

Advertenties

6 gedachtes over “Vrieskou in de hitte van Griekenland.

  1. Oeee dat is dan wel even schrikken!!! Ik had een probleem met mijn insuline in de rimboe op Borneo. Door de luchtvochtigheid werkte de insuline bijna niet meer en kwamen er veel belletjes in. Na een paar dagen zonder stroom in een luxe hotel kwam het gelukkig wel goed met de insuline na een dag in de koelkast.

    Like

    1. Hoi Astrid!

      Bedankt voor je reactie. Luchtvochtigheid en luchtbellen zeg, daar zou ik nooit aan gedacht hebben. We moeten al met zoveel rekening houden. Gelukkig is het “maar” een “beetje diabetes” he?
      Klinkt heel bijzonder, zo’n reis in de rimboe!

      Zoete groet,

      Cathy

      Like

    2. Cathy, ik echter schrok toch ook even als ik dit allemaal las, dus op reis gaan voor mij zit er helemaal niet meer in als ik dit allemaal hoor en geniet dan maar gewoon van de dagelijkse dingen.
      Wat ik wel kon was het uur verzetten op de pomp en schrok er even van dat dit mij lukte.
      Cathy, hopelijk mag het vlug in orde komen en geniet ten volle van jou vakantie met een lieve en meelevende groet van Nicole

      Like

      1. Dag lieve Nicole

        natuurlijk kan je nog op reis gaan met diabetes, stel je voor zeg. Het vraagt wat meer planning en extra oog voor bepaalde zaken, maar ook wij hebben recht op en nood aan vakantie.
        Je hebt het uur op je pomp ook al alleen verzet, wat nog maar eens toont dat je dat allemaal wel kan. Onderschat je eigen kracht niet.

        Zoete groet,
        Cathy

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.